حرفها هميشه در فضاي ذهن آزادانه به اين سو و آن سو پرواز ميكنند. اما قلم كه بدست ميگيري چون دزدان دغل نيمه شب از ديوارهاي آن ميگريزند. حرفها ميگريزند چون همواره از روبرو شدن با چشمها در هراسند. ميدانند كه چشمها نه دروغ ميگويند و نه دروغ ميشنوند. حرفها ميگريزند زيرا همواره شرمندهاند.
درد انسان، انسان متعالي ... تنهايي و عشق است. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ دكتر علي شريعتي
درباره من
- ملاحبيب
- پيرزن عليرغم گوشاي سنگين و قد خميدش و چشمايي كه سوي زيادي نداره هميشه شادابه. حداقل وقتي يادگاراي برادرش رو مي بينه خودشو اينطور نشون مي ده تا دل اونا شاد باشه. نمي دونم طرف كي هست. چيكاره بوده. اصلا وجود خارجي داشته يا نه.احتمالا از پيرمرداي شهر كوچيكشون بوده. نميشناسمش. ولي براي نشون دادن طراوتش با اين اسم صدام مي كنه...ملاحبيب
harfe dele maro zadi javoon cheghadram ghashang gofti ... kamalatio ke be karmibari kheyli doost daram ...fazaye matnet ... fazaye moalaghie :D
پاسخ دادنحذفho ! be khodet bekhand ! kamalat na ! kalamat ! :D
پاسخ دادنحذف